Kuelewa misingi ya KANU na KADU ni muhimu ili kuelewa jinsi Kenya ilivyokuwa taifa la chama kimoja. Vyama hivi vilikuwa vinawakilisha jamii tofauti, na KADU hatimaye ikakubali matakwa ya KANU baada ya uhuru. Hii ilifanya KANU kuwa na nguvu zaidi katika siasa za Kenya.
Kenya African National Union (KANU) na Kenya African Democratic Union (KADU) vilikuwa vyama vikuu vilivyoanzisha serikali ya kwanza ya Kenya huru na upinzani wake. KANU ilawakilisha jamii zenye nguvu kisiasa na kiuchumi kama Kikuyu, Luo na Akamba, na ilikuwa imeundwa na tabaka la kati la wakulima waliokuwa wakichipuka. KADU, kwa upande mwingine, ilipata nguvu kutoka kwa jamii ambazo hazikuwa zimewezeshwa sana, kama Kalenjin, Luhya, Waarabu na Mijikenda wa Pwani.
Mnamo Juni 25, 1960, KADU ilikusanyika Ngong na kuahidi kulinda maslahi ya jamii hizi dhidi ya sera za kuunganisha mamlaka zilizopendekezwa na KANU. KADU ilipata usaidizi kutoka kwa wakoloni weupe waliotaka kuhifadhi muundo wa umiliki wa ardhi katika White Highlands. Masuala ya ardhi yalikuwa muhimu katika mazungumzo ya uhuru, na kulikuwa na migawanyiko ndani ya KANU kati ya wale waliotaka ugavi makini wa ardhi kama Oginga Odinga na Bildad Kaggia, na wale waliotaka kudumisha mashamba makubwa kama Jomo Kenyatta, Tom Mboya na Daniel Moi.
Jamii ndogo ziliwakilishwa na vyama vidogo kama Maasai United Front na Kalenjin Political Alliance, zikihofia kupoteza ardhi. Uchaguzi Mkuu wa 1963 ulithibitisha umaarufu wa KANU, ingawa ilipoteza viti vingine. Baada ya uhuru, Jomo Kenyatta akawa Waziri Mkuu wa kwanza wa Kiafrika katika serikali ya muungano kati ya KANU na KADU. Hatimaye, KADU ilikubali baadhi ya matakwa ya KANU, na KANU ilibaki umoja licha ya tofauti za ndani kati ya viongozi kama Mboya na Odinga. Hii ilifanya KADU isipate nguvu zaidi hata wakati wa mgawanyiko wa KANU.