Ang pagdating ng Michelin Guide sa Pilipinas ay nagdulot ng diskusyon tungkol sa pagkilala sa lutuing Pilipino at ang konsepto ng tunay na pagkain. Habang ipinagmamalaki ng ilan ang pandaigdigang pagkilala sa mga chef at restaurant na Pilipino, tinatanggap ng iba ito bilang panlabas na sukat na hindi naaayon sa lokal na konteksto. Ayon kay antropologo Stephen Acabado, ang tunay na pagmamalaki sa pagkain ay nasa pagtukoy ng kahusayan sa sariling tuntunin, na binibigyang-diin ang halo-halong kasaysayan ng lutuing Pilipino.
Ang pagdating ng Michelin Guide sa Pilipinas ay nagbigay ng atensyon at diskusyon. Sa isang banda, ipinagmamalaki ng ilan ang pagkakasama ng mga chef at restaurant na Pilipino sa internasyonal na balangkas ng pagtatantya sa mga pamantayan ng pagluluto. Sa kabilang banda, tinatanggap ng iba ang listahan bilang hindi naaayon sa lokal na konteksto at halaga.
Ayon sa artikulo, ang Guide ay nagbibigay ng visibility sa lutuing Pilipino at inilalagay ito sa global na sistema ng pagkilala, habang nag-iintroduce ng mga bagong inaasahan sa technique, consistency, at presentation. Ito ay nagpapahiwatig kung paano makikipag-ugnayan ang mga lokal na chef sa internasyonal at lokal na komunidad ng pagkain.
Bilang sinabi ni UC Berkeley professor Leloy Claudio, ang antidote sa Michelin Guide ay hindi pagtanggi. "We will talk to the world, but we will also talk, write, cook, and eat for ourselves," aniya. Ang Guide, na batay sa European fine-dining traditions, ay maaari lamang makuha ang bahagi ng kung ano ang lutuing Pilipino.
Ang tunay na pagmamalaki sa pagkain ay nasa pagtukoy ng kahusayan sa sariling tuntunin, na binibigyang-pugay ang mga araw-araw na mesa, carinderias, at kusina na humuhubog sa ating kolektibong panlasa at kasaysayan. Ang konsepto ng authenticity ay overrated; ang identity ang mahalaga ngayon.
Ang artikulo ay nagbibigay-diin sa kasaysayan: Maraming sangkap sa lutuing Pilipino, tulad ng sili, kamatis, at mani, ay mula sa Mexico sa pamamagitan ng 250 taong Manila-Acapulco galleon trade. Ang bigas ay naging sentral lamang ilang siglo ang nakalipas; ang mga ninuno ay umaasa sa gabi, ube, at saging. Mga ulam tulad ng linapay, pinangat, at natong ay batay sa gabi, na patunay ng mas lumang sistema ng pagkain.
Pancit at toyo ay may ugat sa Tsina; ang mga pampalasa ay mula sa Malay at Arab na palitan. Ang sili ay dumating noong 1500s mula sa Mexico. Ang ideya ng pure Filipino cuisine ay hindi nasyonalismo kundi kathang-isip. Ang lutuing Pilipino ay palaging halo-halong, isang kwento ng pagbabago at pagsasama.
Si Stephen B. Acabado, propesor ng antropolohedya sa University of California-Los Angeles, ay namamahala sa Ifugao at Bicol Archaeological Projects at lumaki sa Tinambac, Camarines Sur.